"Και γαρ τ' όναρ εκ Διός εστίν"
Όμηρος, Ιλιάδoς Α
Η εγκοίμηση παρέμεινε βασικό στοιχείο της θεραπευτικής πρακτικής σε όλα τα Ασκληπιεία.
Ο ΥΠΝΟΣ
ήταν ένα είδος συμβολικού θανάτου
προσωρινού. Κατά τη διάρκεια του ΟΝΕΙΡΟΥ ο μυούμενος βίωνε σημαντικές εμπειρίες
και μετά επέστρεφε ανανεωμένος, ξαναγεννημένος. Μάλιστα ο μυητικός ύπνος
γινόταν δίπλα σε πηγές, ποτάμια και γενικά τρεχούμενα νερά.
Στα AΣΚΛΗΠΕΙΑ που ήταν χτισμένα σε διαλεγμένες περιοχές υψηλού κάλλους
και με καλό κλίμα, η θεραπεία ήταν συνδυασμός ψυχολογικής , φυσικής και
σωματικής αγωγής.
Η
θεραπευτική αυτή ικανότητα σε συνδυασμό με την ΕΓΚΟΙΜΗΣΗ περιγράφεται σαν αποτελεσματική και στα
τραύματα και σε πυρετούς και άλγη, όπου χρησιμοποιούσαν χειρουργικά μέσα,
επωδούς, φάρμακα, βότανα και άλλα μέσα.
Ο πάσχων, κοιμόταν τη νύκτα μέσα σε ιερό και καθορισμένο χώρο «ΑΒΑΤΟ»‘ Εγκοιμητήριο’’), πάνω στο δέρμα ενός ζώου που είχε θυσιάσει, και εκεί περίμενε να του υποδείξει Ο ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ μέσα από το όνειρο, τον τρόπο θεραπείας. Τα όνειρα που έβλεπε, ερμηνευόμενα είτε από τον ίδιο, είτε πιο σύνηθες από τους ιερείς-θεράποντες του Ασκληπιού, έδιναν οδηγίες που θα οδηγούσαν στη θεραπεία.Αν το αναμενόμενο όνειρο δεν εμφανιζόταν η εγκοίμηση επαναλαμβανόταν πολλές συνεχόμενες νύχτες.
Όταν οι ασθενείς προσέρχονταν στο ιερό αναζητώντας θεραπεία, δεν τους επιτρεπόταν αμέσως η είσοδος, παρά μόνο μετά τον εξαγνισμό τους. Έπλεναν το σώμα τους (συμβολική ψυχική κάθαρση), τελούσαν θυσία προς το θεό και έκαναν αυστηρή νηστεία. Το βράδυ γίνονταν δεκτοί στο "Αβατον" όπου και περνούσαν τη νύχτα τους.
Το όνειρο είχε διπλό χαρακτήρα. Μπορούσε να παρουσιάσει ψεύτικες εικόνες είδωλα και φαντάσματα, αλλά και να δείξει αλήθειες και να συμβουλέψει σίγουρα, αν και μέσω συμβόλων πολλές φορές. Έπρεπε να εξηγηθεί όμως από τον κατάλληλο γνώστη.
Υπήρχαν ειδικά ονειρομαντεία, όπως το περίφημο του Αμφιαράειου στον Ωρωπό και του Τροφώνιου στην Λιβαδειά στο οποίο ο αιτητής κατέβαινε σ' ένα όρυγμα κι έβγαζε μόνος του το χρησμό. Προηγούνταν νηστεία και γενικά έντονη ψυχολογική υποβολή, το δε όνειρο που έβλεπε εθεωρείτο ως το μήνυμα απάντηση στο αίτημα.
Οι Πυθαγόρειοι έδιναν μεγάλη σημασία στα όνειρα , οι οποίοι μάλιστα μέσα από έναν κατάλληλο τρόπο ζωής με σωστή δίαιτα, μουσικά ακούσματα πριν από τον ύπνο, προσανατολισμό της σκέψης , προσπαθούσαν να δουν αποκαλυπτικά όνειρα. Μάλιστα πριν κοιμηθούν έπρεπε να κάνουν μία ανασκόπιση της μέρας που πέρασε και τι πρέπει να κάνουν ή να διορθώσουν την επόμενη μέρα που έρχεται
"Πη παρέβην; Τι δ’ έρεξα;Τι δε μοι δέον ουκ ετελέσθη;"
"Όταν όμως ένας άνθρωπος έχει ρυθμίσει τη δίαιτα του με τους κανόνες της υγιεινής και της σωφροσύνης, άνθρωπος κατευνάσει το θυμοειδές μέρος της ψυχής του και κοιμηθεί χωρίς να έχει την καρδιά του ταραγμένη από οργή εναντίον άλλων. Όταν τέλος καθησυχάζει αυτά τα δύο μέρη της ψυχής κρατώντας άγρυπνο μόνο το τρίτο, όπου εδρεύει η φρόνηση, και έτσι αναπαυθεί, ξέρεις βέβαια ότι τότε το πνεύμα του αγγίζει όσο γίνεται περισσότερο την αλήθεια..."
όταν, πριν παραδοθεί στον ύπνο, ξυπνάει το λογιστικό μέρος της ψυχής του και το θρέψει με καλούς λόγους και σκέψεις και συγκεντρώνει σ' αυτές όλη τη διάνοιά του, όταν χωρίς ούτε να στερήσει ούτε να παραφορτώσει το επιθυμητικό του, του παραχωρεί όσο ακριβώς χρειάζεται για να αποκοιμηθεί και να μην έρχεται να διαταράσσει το καλύτερο μέρος της ψυχής με τη χαρά ή τη λύπη του, αλλά το αφήνει να νιώσει, ότι δεν γνωρίζει από τα περασμένα ή από τα παρόντα ή από τα μέλλοντα.
Σύμφωνα με τον Ησίοδο ο Μορφέας είναι γιός του ΥΠΝΟΥ και της ΠΑΣΙΘΕΗΣ.Κατά τον `Ομηρο τόπος κατοικίας του Ύπνου ήταν η νήσος Λήμνος , όπου πήγε και τον βρήκε η Ηρα.
Απο την λέξη “Μορφή” , σχετίζεται με την ικανότητά του να παίρνει οποιαδήποτε ανθρώπινη μορφή και να εμφανίζεται στα όνειρα. Έχει την ιδιότητα να στέλνει εικόνες στα όνειρα ή στα οράματα των ανθρώπων, να τα διαμορφώνει, και να μορφοποιεί τα όντα που κατοικούν σε αυτά. Η δράση του Μορφέα, που παριστάνεται όμορφος με φτερά είναι πρωταγωνιστική και είναι ο μοναδικός θεός που μπορεί να επέμβει στα όνειρα των βασιλιάδων και των ηρώων, ενώ μεταφέρει τα μηνύματα των θεών στους θνητούς, με τη μορφή ονείρων.
"ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΣΚΙΑΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ" ΠΙΝΔΑΡΟΣ
Ο πάσχων, κοιμόταν τη νύκτα μέσα σε ιερό και καθορισμένο χώρο «ΑΒΑΤΟ»‘ Εγκοιμητήριο’’), πάνω στο δέρμα ενός ζώου που είχε θυσιάσει, και εκεί περίμενε να του υποδείξει Ο ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ μέσα από το όνειρο, τον τρόπο θεραπείας. Τα όνειρα που έβλεπε, ερμηνευόμενα είτε από τον ίδιο, είτε πιο σύνηθες από τους ιερείς-θεράποντες του Ασκληπιού, έδιναν οδηγίες που θα οδηγούσαν στη θεραπεία.Αν το αναμενόμενο όνειρο δεν εμφανιζόταν η εγκοίμηση επαναλαμβανόταν πολλές συνεχόμενες νύχτες.
Όταν οι ασθενείς προσέρχονταν στο ιερό αναζητώντας θεραπεία, δεν τους επιτρεπόταν αμέσως η είσοδος, παρά μόνο μετά τον εξαγνισμό τους. Έπλεναν το σώμα τους (συμβολική ψυχική κάθαρση), τελούσαν θυσία προς το θεό και έκαναν αυστηρή νηστεία. Το βράδυ γίνονταν δεκτοί στο "Αβατον" όπου και περνούσαν τη νύχτα τους.
Το όνειρο είχε διπλό χαρακτήρα. Μπορούσε να παρουσιάσει ψεύτικες εικόνες είδωλα και φαντάσματα, αλλά και να δείξει αλήθειες και να συμβουλέψει σίγουρα, αν και μέσω συμβόλων πολλές φορές. Έπρεπε να εξηγηθεί όμως από τον κατάλληλο γνώστη.
Υπήρχαν ειδικά ονειρομαντεία, όπως το περίφημο του Αμφιαράειου στον Ωρωπό και του Τροφώνιου στην Λιβαδειά στο οποίο ο αιτητής κατέβαινε σ' ένα όρυγμα κι έβγαζε μόνος του το χρησμό. Προηγούνταν νηστεία και γενικά έντονη ψυχολογική υποβολή, το δε όνειρο που έβλεπε εθεωρείτο ως το μήνυμα απάντηση στο αίτημα.
Οι Πυθαγόρειοι έδιναν μεγάλη σημασία στα όνειρα , οι οποίοι μάλιστα μέσα από έναν κατάλληλο τρόπο ζωής με σωστή δίαιτα, μουσικά ακούσματα πριν από τον ύπνο, προσανατολισμό της σκέψης , προσπαθούσαν να δουν αποκαλυπτικά όνειρα. Μάλιστα πριν κοιμηθούν έπρεπε να κάνουν μία ανασκόπιση της μέρας που πέρασε και τι πρέπει να κάνουν ή να διορθώσουν την επόμενη μέρα που έρχεται
"Όταν όμως ένας άνθρωπος έχει ρυθμίσει τη δίαιτα του με τους κανόνες της υγιεινής και της σωφροσύνης, άνθρωπος κατευνάσει το θυμοειδές μέρος της ψυχής του και κοιμηθεί χωρίς να έχει την καρδιά του ταραγμένη από οργή εναντίον άλλων. Όταν τέλος καθησυχάζει αυτά τα δύο μέρη της ψυχής κρατώντας άγρυπνο μόνο το τρίτο, όπου εδρεύει η φρόνηση, και έτσι αναπαυθεί, ξέρεις βέβαια ότι τότε το πνεύμα του αγγίζει όσο γίνεται περισσότερο την αλήθεια..."
όταν, πριν παραδοθεί στον ύπνο, ξυπνάει το λογιστικό μέρος της ψυχής του και το θρέψει με καλούς λόγους και σκέψεις και συγκεντρώνει σ' αυτές όλη τη διάνοιά του, όταν χωρίς ούτε να στερήσει ούτε να παραφορτώσει το επιθυμητικό του, του παραχωρεί όσο ακριβώς χρειάζεται για να αποκοιμηθεί και να μην έρχεται να διαταράσσει το καλύτερο μέρος της ψυχής με τη χαρά ή τη λύπη του, αλλά το αφήνει να νιώσει, ότι δεν γνωρίζει από τα περασμένα ή από τα παρόντα ή από τα μέλλοντα.
Σύμφωνα με τον Ησίοδο ο Μορφέας είναι γιός του ΥΠΝΟΥ και της ΠΑΣΙΘΕΗΣ.Κατά τον `Ομηρο τόπος κατοικίας του Ύπνου ήταν η νήσος Λήμνος , όπου πήγε και τον βρήκε η Ηρα.
Απο την λέξη “Μορφή” , σχετίζεται με την ικανότητά του να παίρνει οποιαδήποτε ανθρώπινη μορφή και να εμφανίζεται στα όνειρα. Έχει την ιδιότητα να στέλνει εικόνες στα όνειρα ή στα οράματα των ανθρώπων, να τα διαμορφώνει, και να μορφοποιεί τα όντα που κατοικούν σε αυτά. Η δράση του Μορφέα, που παριστάνεται όμορφος με φτερά είναι πρωταγωνιστική και είναι ο μοναδικός θεός που μπορεί να επέμβει στα όνειρα των βασιλιάδων και των ηρώων, ενώ μεταφέρει τα μηνύματα των θεών στους θνητούς, με τη μορφή ονείρων.
"ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΣΚΙΑΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ" ΠΙΝΔΑΡΟΣ
