Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012


ΟΔΥΣΣΕΑΣ
 
 
Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕΙ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΑΛΥΨΟΥΣ CHATEAU DE COMPIEGNE
 
Λίγα  τα κέρδη για έναν αδρανή βασιλιά,
 γι΄αυτό ακόμη αγωνίζομαι ανάμεσα σε  άγονους βράχους,
παρόμοιος με μια ώριμη γυναίκα , απονέμω και δίνω ελεημοσύνη
Άνισους  νόμους σε  άγρια ​​φυλή,
την αποθησαύριση , τον  ύπνο, και την τροφή , αυτά δεν τα ξέρω.
Δεν μπορώ να ξεκουραστώ από το ταξίδι: Θα πιώ
την ζωή  μέχρι τα κατακάθια : πάντα έχω απολαύσει
σε μεγάλο βαθμό, έχω υποφέρει σε μεγάλο βαθμό, μαζί με  ότι με 
αγάπησε μα και  μόνος ?
Στην ακτή, και όταν γλυστρώντας με παρέσυραν  οι  βροχερές Υάδες
εξοργίζω τη ξεθωριασμένη  θάλασσα: ΕΓΙΝΑ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ
Για πάντα κωπηλατώντας  με μία πεινασμένη καρδιά
Πολλά έχω δει και γνώρισα ? Πόλεις των ανδρών
και τα ήθη, κλίματα, συμβούλια,  κυβερνήσεις,
όχι λιγότερο σημαντικός, απεναντίας τιμήθηκα από όλα αυτά
Και «μεθυσμένος» απόλαυσα την μάχη με τους συμπολεμιστές μου?
μακριά στις ηχηρές πεδιάδες της θυελλώδους   Τροίας .
ΕΙΜΑΙ ΜΕΡΟΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ?
Ωστόσο, όλες οι εμπειρίες είναι μια αψίδα μέσω την οποία διαπερνά κανείς
Λάμπει ο αταξίδευτος κόσμος, του οποίου το περιθώριο εξασθενίζει
Για πάντα και για πάντα, κινούμαι.
Πόσο βαρετό είναι να σταματήσει κανείς , να βάλει ένα τέλος,
να σκουριάζει αγυάλιστος , όχι να λάμπει  χρήσιμος!
Σαν να αναπνέεις είναι η ζωή . Η ζωή συσσωρεύει ζωή
Ήταν όλα για λίγο, μιας και για μένα
μικρή παραμένει: αλλά κάθε ώρα σώζεται
από εκείνη την αιώνια σιωπή, κάτι περισσότερο,
κομιστής νέων πραγμάτων ? Και άθλια ήταν
για περίπου τρεις ήλιους να αποθηκεύω και να συσσωρεύω ο ίδιος,
Και αυτή η γκρίζα λαχτάρα  του πνεύματος  που επιθυμεί
να ακολουθήσει τη γνώση σαν ένα βυθισμένο  αστέρι ,
Πέρα από τα μεγαλύτερα δυνατά όρια της ανθρώπινης σκέψης.
Αυτός είναι ο γιος μου, ο  δικός μου Τηλέμαχος,
στον οποίον  αφήνω το σκήπτρο και το νησί
που τόσο πολύ αγάπησα, διακρίνοντας τον  να εκπληρώσει
αυτή την εργασία, με αργή σύνεση να κάνει ήπιους
τραχείς ανθρώπους, και μέσα από μαλακούς βαθμούς
να τους καθηλώσει   στο χρήσιμο και στο καλό.
Περισσότερο  άμεμπτος  είναι αυτός, στο κέντρο της σφαίρας
του κοινού καθήκοντος , αρκετά καλός για  να μην αποτύχει
Γνωρίστε την λατρεία στους θεούς του  νοικοκυριού μου,
Όταν θα έχω φύγει, αυτός θα έκλπηρώσει το έργο του,  εγώ το δικό μου.
Εκεί βρίσκεται και το λιμάνι? Το σκάφος ξεφυσά το πανί του:
Υπάρχει κατήφεια  στις σκοτεινές μακρυνές θάλασσες. Οι  Ναυτικοί μου,,ψυχές που έχουν κοπιάσει, και σφυρήλατήθηκαν και σκέφτηκαν μαζί μου Αυτό πάντα με ένα ευθυμο  καλωσόρισμα πήρε τον κεραυνό  και την ηλιαχτίδα , και τα αντιπαράθεσε
με τις ελεύθερες   καρδιές,  ελεύθερα  μέτωπα εσείς και εγώ είμαστε γέροι?
Το γήρας είχε ακόμη την τιμή του και το μόχθο του?
Ο θάνατος τα  κλείνει όλα:  αλλά κάτι πρίν το τέλος,
Κάποιο ευγενές έργο  μπορεί ακόμη να γίνει,                                                                 
όχι ανάρμοστοι άνδρες που αγωνίστηκαν με τους Θεούς.
Τα φώτα αρχίζουν να λαμπυρίζουν από τα βράχια:
Η μεγάλη μέρα πέφτει: το αργό φεγγάρι ανεβαίνει:  το  βάθος
στενάζει γύρω  με πολλές φωνές. Ελάτε, φίλοι μου,
«Δεν είναι πολύ αργά για να αναζητήσουμε  ένα καινούργιο κόσμο
στενάζει γύρω  με πολλές φωνές. Ελάτε, φίλοι μου,
«Δεν είναι πολύ αργά για να αναζητήσουμε  ένα καινούργιο κόσμο.
Σπρώξτε μακριά, και κάθεστε καλά για να κατατροπώσουμε
τις βαθειές ρυτίδες  Για το σκοπό μου κρατά
να πλεύσει πέρα από το ηλιοβασίλεμα, και τα λουτρά
όλων των δυτικών αστέριών, μέχρι να πεθάνω.
Μπορεί να είναι αυτοί οι κόλποι που  θα μας πλύνουν :
Μπορεί να αγγίξουμε του «μακάριους νήσους»  ,
Και δούμε τον Μεγάλο Αχιλλέα, τον οποίο γνωρίσαμε.
Αν και μας έχουν δοθεί πολλά , πολλά  ακόμη περιμένουμε? Και αν
Δεν είμαστε τώρα τόσο δυνατοί όσο   τον παλιό καιρό
που κινούσαμε γή και ουρανό ? Αυτό που είμαστε, είμαστε,
ίδιας –ιδιοσυγκρασίας με  τις ηρωικές καρδιές,
γίναμε πιο αδύναμοι  από το χρόνο και τη μοίρα, αλλά με ισχυρή θέληση για να προσπαθήσουμε, να αναζητήσουμε, να βρούμε  και να μην «παραδοθούμε».

ΠΟΙΗΜΑ "ULYSSES"   Alfred, Lord Tennyson 1833

 

 

1 σχόλιο:

  1. Τα ταξίδια του Οδυσσέα είναι μια ιστορία με μέσο την μουσική, ένα κονσερτο με μουσικά όργανα και καταγεγραμμένες φωνές . Τα θέματα της ιστορίας είναι τα συναισθήματα που μου άφησε η ανάγνωση και η φαντασία μερικά απο τα ταξίδια του Οδυσσέα, ένας άνδρας ηλικίας άνω των τριών χιλιετιών, ένα πρόσωπο που η γοητεία του και το θαυμαστό του παραμένουν ακόμα ανεξιχνίαστα. Η οργανική μουσική, φυσικά, δεν λέει τα γεγονότα όπως μόνο οι λέξεις μπορούν να τα περιγράψουν. Αλλά η μουσική μπορεί να υλοποιήσει τα συναίσθηματα που τα γεγονότα αυτά εξακολουθούν να είναι σε θέση να προκαλούν.
    Το εργατικό δυναμικό περιλαμβάνει πιάνο, μπάσο, σαξόφωνο, τσέλο, κρουστά, ηλεκτρονικά πληκτρολόγιο, και καταγράφονται οι φωνές απαγγέλλουν στίχους των ποιητών - James Joyce, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο Όμηρος, Umberto Saba, Torquato Tasso
    Η συναυλία αυτή έχει ως στόχο να αναδημιουργήσει στο θέατρο τη μαγεία της Οδυσσειακής περιπέτειας που με αποπλανά πάντα , και ελπίζω να μοιραστώ αυτή την μαγεία με το κοινό πρώτα απ’ όλα.
    … «σαν βγείς στον πηγαιμό για την ΙΘΑΚΗ…..»

    Nicola Piovani I Viaggi di Ulisse
    ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
    http://www.youtube.com/watch?v=SLJ3f6OpNqk

    ΑπάντησηΔιαγραφή